Πρόθεση

ξέρεις τι θες να είσαι....

είσαι αυτό που ξέρεις ότι θες να είσαι?

άνεμος, ξωτικό αερικό

να σε μυρίζω , να μην αντέχω να σκορπώ

να θανατώνω την ορμή σε κυνισμό

κι από τη λαύρα της ανελέητα αδιάφορα να ζω

πρόθεση δίχως αδίκημα σοφά κρατώ

είδωλα αμίλητα, ποιο όμως κατάσαρκα φοράς ...

και ποιο στα μάτια σαν κοιτάς , ξένο δεν είναι?

γελώ , κοίτα δε δακρύζω 

ξεγελώ, ένα παιχνίδι που ερήμην μου ορίζω

μια παρτίδα , δύο βασιλιάδες, δύο τρελοί

χαλασμού και ομίχλης άυλης κυνηγοί

η πρόθεση δεν είναι ποτέ αδίκημα στη γη

είσαι αυτό που θες, να είσαι

η αυτό που δεν είναι ότι δε θέλουν οι θεοί?

είμαι όλα, κοίτα με κλαίω και γελώ

ντύνομαι μ' ευκολία όλα μου τα αναίτια "εγώ"

κι αυτά που αγαπάω κι όσα με πάνε σε γκρεμό

μελαγχολώ , μα αν το θες για λίγο σου γελώ 

πρόθεση και όχι αδίκημα με πάει στο κενό

μα είσαι όμως επιλογή σου εσύ...

η είσαι αυτό που κανείς ποτέ δε θα σε δει? 

κοίτα με , κοίτα πως αντέχω 

με μια ικεσία, να έχω, να μην έχω

με μία θλίψη να μετατρέπομαι να αντέχω

με ένα δάκρυ την ψυχή μου να ελέγχω

κι ας είναι πρόθεσης  παιχνίδι κι όχι αδίκημα ότι έχω

κοίτα εσύ εμένα, 

εγώ είμαι απελπιστικά εγώ

βάφω με μια πρόθεση κι αγαπώ της αγάπης το αδίκημα..

(C) Ευαγγελία Χατζηδάκη

[ Valeria Corvino /  Napoli 1953 ]

____________________________________