Για Πάντα
Όσα τα μάτια θωρούν
Όσα η μέρα εξατμίζει βιαστικά
Όσα η ψυχή σιώπησε
Γλάροι, οι αιώνιοι
Νεφέλες ανασχηματιζόμενες, αιώνια
Λέξεις αναδομούμενες, στην αιωνιότητα
Χρώμα υπερβάλλον σε καμβά αιωνιότητας
Θάλασσες κι ουρανοί
σε μεταίχμια φθοράς και αφθαρσίας
Κι εγώ,
Εγώ αιώνια να αποχωρώ
βαστώντας σε στου τίποτα τη βαθύτερη αιωνιότητα
Είναι Θέρος
η σάρκα δροσερή, μυρηκάζει μια βροχή
Είναι για πάντα
η αλήθεια ξεφτίλησε την μαρκίζα
Κι η γραφή
κι αυτή αληθινή, αιώνια
" ...για πάντα"
Εγώ
Εγώ έμεινα τελικά!
Για πάντα...
_________________
[c] E. Χατζηδάκη
[....μόνο ο χρόνος μπορεί να αποτελέσει επαρκές αποδεικτικό στοιχείο ενός για πάντα, με μάτια τυφλά
...funny..to rely maintain, to realy love
sometime, you have to let go in peace!]
