Η Μέρα Στον Ηλιο

Σε κοιτώ , σε ξαγρυπνώ
σε ντύνω και σε ταξιδεύω
στου νου τα σκοτεινά στενά
θεό να βρεις γυρεύω

Θα βγεις στον ήλιο
θα φωνάξεις και θα τρέξεις
θα βρεις σοκάκια όλο χρώμα
από το ήλιο πιότερο φωτεινά

θα σβήσεις μνήμες
το δάκρυ στεγνωμένο
θα βρεις μια δύναμη
θα βγεις απ' τη σκιά

Θα είναι η μέρα,
θα είναι η ώρα
που όλο το είναι σου,
θα καίει σα φωτιά

θα συνεχίσεις , θα ταξιδέψεις
κι όλα τα σύννεφα, θα γίνονται κουπιά
και τ'όνειρο σου ξαφνικά θ' αναμοχλεύεις
αυτό που τώρα ξαγρυπνά στα σκοτεινά

Θα είναι η μέρα,
θα είναι η ώρα
που όλο το είναι σου,
θα καίει σα φωτιά

Θα είναι όλα
το τίποτα και το πολύ σου
φτερούγες γλάρου σε γαλάζια αμμουδιά
θα είναι όλα όσα εύχομαι για σένα
κι ας είμαι πάντα εγώ πελάγη μακριά

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
     [...γιατί ακόμα κι η πιο παράξενη αγάπη , αξίζει να παλεύει και να νικάει πάντα το κακό..
      ....it was a strange love, it IS A STRANGE LOVE..ISN'T IT..my poor odd & old damon ???  ]