Να Υπάρχεις

Να νιώθεις

Μια αντάμωση

Εκεί που οι γλάροι κατάρτια δε γυρεύουν

εκεί που και το σύννεφο χαρούμενο κρεμιέται

εκεί που η θάλασσα το γαλάζιο των ματιών σου ζήλεψε

εκεί που τα φύλλα χόρεψαν με τη βροχή στις χούφτες μας

εκεί που το φθινόπωρο τις Εποχές όλες μάζωξε και χόρεψε

Να γελάς

Μια Αίσθηση

στα σοκάκια που μύριζαν λεμονανθό τα χέρια σου

στη μελωδία που χόρεψε και χώρεσε το φεγγάρι μας

στις άκρες των δακτύλων σου φύλλο χαρτί και σύρμα

στα γέλια μας σε  πλατείες και σοκάκια , αμαρέτο γλυκόπικρο

στις κουβέντες που η θάλασσα ράντισε με την αλμύρα της

Να Υπάρχεις

Μια Ικεσία

από το τίποτα στο πολύ, ονείρου παραλήρημα

από τις Εποχές πιο πέρα από το στέρεο της γης μια στιγμή αγγελική 

από το χθες που όλα τα λάβωνε , ως το αιώνιο του νου το δύσβατο κελί

από του βράχου τη αιχμή και την αλμύρα , ως της σιωπής την πιο αέρινη κραυγή

Να Θέλεις

Μια Προσταγή

Λέξη μικρή , ναυάγιο μηδαμινό  του τίποτα που το πολύ περιθάλπει στοργικά

Ικέτης και πολεμιστής , ταξιδευτής και γητευτής, κουρσάρος του θέλω ο πραματευτής 

κι ισορροπία σε αστέρια κρεμάμενης βροχής που εποχή γυρεύει στης γης τις αισθήσεις 

και κραυγάζει και πυρά σπέρνει και θερίζει σε ποτάμια χρυσαφένια της καρδιάς μια ανάσα

Να Αγαπάς

Για όλα αυτά  Σ' Αγάπησα

Για το πριν που με χρώμα έβαψα για το τώρα που με κόπο ένοιωσα,

για το αύριο που θα δημιουργώ το γαλάζιο Φθινοπώρων που αρμένισες

για το ζεστό σπασμό του πρώτου και τελευταίου σου παιδιάστικου χαμόγελου

για το πεζό του λόγου που έκαμες μελωδία, για τις στιγμές που έκαμες ζέστη τ η βροχή

Να Γράφεις

Και Αγαπώ Ακόμα

της απουσίας , την απεγνωσμένη παρουσία όταν πλάι μου αγγίζω ν' ανασαίνει

αυτό που έβαψα , αυτό που έγραψα για σένα πριν έρθεις, για σένα που ήρθες

το μουσικό παφλασμό που αφήνει της θάλασσας των πελάγων το ασίγαστο μονοπάτι

κάθε μικρή η άπειρη διαδρομή του νου, όταν σιωπάει, αναδιπλώνεται, τεντώνεται να σε βρει

Να Υπάρχεις

Και Θα Σ' Αγαπώ

όταν σουλατσάρεις κι ανακατώνεις αιώνια τα χρώματα του νου

όταν χάνεσαι και δημιουργείς του ανθρώπου το εύθραυστο και δυνατό καλούπι

όταν κρύβεσαι και σκαρφίζεσαι ζωή  αβάσταχτα μικρή και πρόστυχα μεγάλη

όταν από το παράθυρο τρυπώνεις και ξέρεις να χωράς στης καληνύχτας το σκοτάδι

Να Ανασαίνεις

από το εδώ ως στο αιώνιο Ζωή

το χαρτί που τα γράμματα μου κουλουριάζονται σα μιλούν

τον άνεμο που μου σφραγίζει πληγές παλιές τα χνάρια σου σα μουρμουρά

τις στάλες που πλέουν πάνω στα ηλιοκαμένα μου φύλλα του Φθινοπώρου μου

στις τολμηρές βουτιές των δελφινιών σαν τη λήθη του γλάρου μου ξεγελούν

Ε. Χατζηδάκη 

-Υπέροχο το έργο του Gian Lorenzo Bernini , με την πάντα προσεγμένη λεπτομέρεια στην έκφραση του προσώπου και της κίνησης, από τους απόλυτους δημιουργούς μιας Εποχής Μπαρόκ [1598-1680]

-Απίθανος και ο Yiruma θα παίξει μια ονειρική μελωδία γιατί απλά ...It's your day..