Ψίθυροι Εν Νεφέλες

κράτα με
σκοτεινιάζει
φοβάμαι , φοβάμαι

κοίτα με
είμαι εδώ, είμαι ακόμα
κράτα με κι ας σκοτεινιάζει

τρέμω
χανόμαστε κοίτα ,
πως να αντέξω στο χειμώνα

νιώσε με
κι αν βροχή γίνουμε
θα σε κρατώ στις εποχές

άκου με
κι αν νερό το καλοκαίρι γίνουμε
θα είσαι κύμα και θα μαι ο αφρός σου

πίστεψέ με
κι αν φθινόπωρο έρθει
στάλα εσύ κι εγώ η βροχή να σ'αγκαλιάζω

χαμογέλασε μου
κι αν χειμώνας παγωμένος μας βρει
νιφάδα του χιονιού εσύ το χιόνι σου να ακουμπάς εγώ

φοβάμαι
είναι πολλές οι εποχές
μα κράτα με σφιχτά , αερικά  όσο είμαστε

αγάπα με και μη φοβάσαι
φτιαγμένοι από του άνεμου την άχνη
τις εποχές θα δρασκελίζουμε ως την πέμπτη
κι εκεί στην άκρη της τη φωτεινή είναι που σάρκα θε να βρούμε

(c) Ε. Χατζηδάκη