μακρύς δρόμοςκενές φιγούρες σε δρόμο μακρύμόνες ,
αδέσποτες στου χάους την αγιάτρευτη βουή
φοβερός ο κρότος
πόσο κρότο μπορεί να κάνουν σαν τις θωρείς να προσπερνάνε
ένα τίποτα χρειάζεται κρότο τρομαχτηκό,
κάτι για να σημαίνει
ο δρόμος μάκραινε κι άλλο
μα μεσα στο χαμό, τυχερός πάντα να νοιώθεις
κάποιοι θα σταθούν, κάποιοι πάντα σταματούν, σιωπηλά, αθόρυβα
γαλήνη, χρόνος να νοιώσεις
δεν αφήνουν πατημασιές, λές και αέρινα κινούνται
δεν τρομάζουν με κρότο ξερό, γιατί δεν υποκρίνονται την ύπαρξη τους
υπάρχουν αθόρυβα
μηδε και ψάχνουν ανταλλάγματα εκεί για να υπάρχουν
ούτε με σπαθιά την υποταγή σου θα γυρέψουν
στοργικά συνταξιδιώτες σε ταξιδι άγνωρο θα σταθούν εκει,
φιγούρες σιωπηλα γαληνεμένες
μέσα στο σαματά και στον αξόδευτο κρότο των πολλών
κατάρτια τσακισμένα
μεσ' τη φουρτούνα καράβια με σπασμένα κατάρτια
εκεί θα αντέχουν καρτερικά να κρατηθείς
το κύμα σα χτυπά μες τη βουή του ανέμου
τυχερός αυτός που θα κοιτάξει και θα δει
παράτολμος αυτός που ότι θα δει θα καταλάβει
κι ο δρόμος πάντα μακρύς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου