Ζ ΕΥ Ξ Η

Σε νιώθω

μια ανάσα απόσταση
δύο υπέροχα τίποτα
στου χρόνου τη ρωγμή
γυμνός ο παραδομός

Σε ικετεύω

το τίποτα μου αγκάλιασε
σφιχτά, να βρω που αρχίζω
το άυλο σου να περιγράφεται
χρώμα στο γυμνό μου τίποτα

Σε προκαλώ

του χώρια ένα γυμνό άυλο
του μαζί ένα υπέροχο σχήμα
δύο σκιές που κάνουν ένα φως
του ομοούσια αδιαίρετου το σχήμα

Σε προειδοποιώ

όρια ανάγκης δε βαστούμε
μέσα σου θα ανασαίνω
γύρω μου θα περιγράφεσαι
σα ζεύξη συννεφένιων εραστών

Και για όλα τούτα

του πολύ το λίγο λογίζομαι
του τίποτα το απέραντο θωρώ
τον κρότο της σιωπής υμνώ
του έρωτα το φως τυλίγομαι

[ και τότε ο "τρελός" μου
  τύλιξε τα άυλα χέρια του γύρω από το τίποτα μου
  ούτε εγώ , μήτε αυτός ...είμασταν αόρατοι..πια ....]