Ποτέ & Πάντα

Ποτέ να μη ξεγύμνωνα
τον ουρανό στα μάτια σου
γαλήνια η ψυχή ακόμα θα κοιμόταν
ήρεμοι και οι γλάροι το γιαλό θα περπάταγαν

Ποτέ να μη σεριάναγα α χείλη σου
αλήθεια καμιά δε θα τυρανούσε την πένα μου
σε καταστολή ο νους μοιραία θα βούλιαζε
νανουρισμένοι οι άγγελοι εν νεφέλες θα κουρνιάζαν

Ποτέ να μην περπάταγα
τα φωτεινά του νου σου τα σοκάκια
στο σκοτάδι τα χρώματα μου θα ξεκουράζονταν
και ο καημός του ξωτικού απόσταση δε θα μέτραγε

Μα ξεγύμνωσα τα μάτια σου κι εχάθει η γαλήνη
μα σεριάνισα τα χειλη σου κι εξατμίζεται η πένα μου
μα ξόδεψα του νου σου τους διαδρόμους και μαγευτηκα
και όταν στις διαδρομές της ψυχής σου χάθηκα βρήκα εμένα

(c) E.Xατζηδάκη