... "πέτα" ...
Αν η πρώτη φορά που δείτε ένα άνθρωπο , έχει τα χέρια ανοιχτά σα λεύτερος γλάρος , η σαν επίγειος άγγελος, δύο πράγματα είναι σίγουρα ...Κάποια στιγμή θα του πείτε "πέτα" ..και το δεύτερο, θα ελπίζετε πάντα να πετά ανάμεσα στα χέρια σας και σε κάθε διάδρομο του εγκεφάλου σας...
Η αγάπη, ως η απόλυτη συνείδηση της καρδιάς και όχι της λογικής , που κάποιες φορές ίσως να μην μπαίνει σε στεγανά δογματικά μοντέλα η πράξεις συμβατικές, μοιάζει με ένα γλάρο , λεύτερο να πετά , κι αν αρνείται τη φυγή από τον ουρανό μας...απλά είναι μια ευλογία ανέλπιστη..
Σε τούτη την αγάπη, σπάνια λογίζεται η κτητικότητα. Αν αγαπάμε πολύ , τόσο που να υπερβαίνει το καλά του άλλου, το δικό μας βολικό και χαρούμενο "καλά" , τότε ίσως και να του πούμε "πέτα" ,γιατί θέλουμε την αγάπη του, επιλογή ελεύθερη και όχι δική μας επιβολή... Και γιατί αν τότε μείνει , με κάποιο τρόπο, θα έχουν ανατραπεί όλα τα κάγκελα που οι πολλοί βάζουν για να τεκμηριώνουν αυτό που εύκολα και αβίαστα αποκαλούν αγάπη.
..ναι το έχω πει το ρήμα, κι άλλοι θαρρώ θα το χουν κάνει ..Εγώ ακόμα χειρότερα το έχω γράψει, με την αρμόζουσα ψυχική χαρακιά, με το αναπόφευκτο γδάρσιμο της πατούσας του νου, μα ναι το έγραψα [ έγκλημα , μετά αποδεικτικών στοιχείων κι όλα, well that's me..my desperate me...] Αλλά , ένας "τρελός" γλάρος , λεύτερος και χαρούμενος ...τριγυρνά σε ότι μουτζουρώνω, ανακατώνει , χτυπώντας με τις φτερούγες του ότι προσπαθώ να συντάξω και να γράψω..και καταφέρνει να μου ψιθυρίζει [ χαμένος στη μετάφραση, αλλά τα καταφέρνει μια χαρά ....] ,τι θα του άρεσε να γράψω , να ζωγραφίσω ...να νιώσω η να σκεφτώ...Τι ζωντανό κι αυτός ο Γλάρος..!! Ένας Γλάρος που ξέρει να .. ΘΈΛΕΙ..!! ...ε..να μην τον ζωγραφίσω...ξανά...και ξανά και ξανά..
[Φαντάζομαι θα υπάρχει και κάποιο σχετικό τραγούδι από εκείνες τις εποχές , αλλά , λέω τώρα , όλο και κάποιος θα βρεθεί να το βρει ..και αρκούμαι για σήμερα να σας δείξω τον άτακτο και φασαριόζο, πλην μεν μαγευτικό μου γλάρο που έκανε κατάληψη στον λευκό καμβά....]
Σε μια αγάπη , στερημένη ανάγκης και στεγανών ..κάποτε μένουμε και μένουν κι οι άλλοι επιλεκτικά, όσα "πέτα " και να πούμε η να γράψουμε, μένουν με τον πιο πιθανό η και [γιατί όχι] απίθανο τρόπο η με μια παραδοχή του υπερβατικού μιας ...μαγείας ...αυτής του "Πετάγματος" ...πάνω από τις υπάρξεις και το λογισμό μας...
Μη σκέφτεστε συμβατικά ...η απόλυτη αγάπη απαιτεί μια ...Υπέρβαση , μια δρασκελιά στο νου..αρκεί να βρεθεί ένας όμορφος "τρελός" να μας πείσει κι αρκεί εμείς να έχουμε ένα καλό λόγο να τον αφουγκραστούμε και να πειστούμε...Εγώ Έχω..Εσείς?????
[..σ'αγαπώ και για τούτο , θα γκρεμίζω πάντα ένα τείχος για να χωρά η πύλη στη χώρα του πουθενά , εκεί που όλα μπορούν να συμβαίνουν , σε μια εποχή δίχως ημερολόγια , σε μια γη δίχως γεωγραφία, εκεί που λεύτερα αγαπούν τρελοί, μάγοι και ξωτικά, δαίμονες και άγγελοι...]
Αν η πρώτη φορά που δείτε ένα άνθρωπο , έχει τα χέρια ανοιχτά σα λεύτερος γλάρος , η σαν επίγειος άγγελος, δύο πράγματα είναι σίγουρα ...Κάποια στιγμή θα του πείτε "πέτα" ..και το δεύτερο, θα ελπίζετε πάντα να πετά ανάμεσα στα χέρια σας και σε κάθε διάδρομο του εγκεφάλου σας...
Η αγάπη, ως η απόλυτη συνείδηση της καρδιάς και όχι της λογικής , που κάποιες φορές ίσως να μην μπαίνει σε στεγανά δογματικά μοντέλα η πράξεις συμβατικές, μοιάζει με ένα γλάρο , λεύτερο να πετά , κι αν αρνείται τη φυγή από τον ουρανό μας...απλά είναι μια ευλογία ανέλπιστη..
Σε τούτη την αγάπη, σπάνια λογίζεται η κτητικότητα. Αν αγαπάμε πολύ , τόσο που να υπερβαίνει το καλά του άλλου, το δικό μας βολικό και χαρούμενο "καλά" , τότε ίσως και να του πούμε "πέτα" ,γιατί θέλουμε την αγάπη του, επιλογή ελεύθερη και όχι δική μας επιβολή... Και γιατί αν τότε μείνει , με κάποιο τρόπο, θα έχουν ανατραπεί όλα τα κάγκελα που οι πολλοί βάζουν για να τεκμηριώνουν αυτό που εύκολα και αβίαστα αποκαλούν αγάπη.
..ναι το έχω πει το ρήμα, κι άλλοι θαρρώ θα το χουν κάνει ..Εγώ ακόμα χειρότερα το έχω γράψει, με την αρμόζουσα ψυχική χαρακιά, με το αναπόφευκτο γδάρσιμο της πατούσας του νου, μα ναι το έγραψα [ έγκλημα , μετά αποδεικτικών στοιχείων κι όλα, well that's me..my desperate me...] Αλλά , ένας "τρελός" γλάρος , λεύτερος και χαρούμενος ...τριγυρνά σε ότι μουτζουρώνω, ανακατώνει , χτυπώντας με τις φτερούγες του ότι προσπαθώ να συντάξω και να γράψω..και καταφέρνει να μου ψιθυρίζει [ χαμένος στη μετάφραση, αλλά τα καταφέρνει μια χαρά ....] ,τι θα του άρεσε να γράψω , να ζωγραφίσω ...να νιώσω η να σκεφτώ...Τι ζωντανό κι αυτός ο Γλάρος..!! Ένας Γλάρος που ξέρει να .. ΘΈΛΕΙ..!! ...ε..να μην τον ζωγραφίσω...ξανά...και ξανά και ξανά..
[Φαντάζομαι θα υπάρχει και κάποιο σχετικό τραγούδι από εκείνες τις εποχές , αλλά , λέω τώρα , όλο και κάποιος θα βρεθεί να το βρει ..και αρκούμαι για σήμερα να σας δείξω τον άτακτο και φασαριόζο, πλην μεν μαγευτικό μου γλάρο που έκανε κατάληψη στον λευκό καμβά....]
Σε μια αγάπη , στερημένη ανάγκης και στεγανών ..κάποτε μένουμε και μένουν κι οι άλλοι επιλεκτικά, όσα "πέτα " και να πούμε η να γράψουμε, μένουν με τον πιο πιθανό η και [γιατί όχι] απίθανο τρόπο η με μια παραδοχή του υπερβατικού μιας ...μαγείας ...αυτής του "Πετάγματος" ...πάνω από τις υπάρξεις και το λογισμό μας...
Μη σκέφτεστε συμβατικά ...η απόλυτη αγάπη απαιτεί μια ...Υπέρβαση , μια δρασκελιά στο νου..αρκεί να βρεθεί ένας όμορφος "τρελός" να μας πείσει κι αρκεί εμείς να έχουμε ένα καλό λόγο να τον αφουγκραστούμε και να πειστούμε...Εγώ Έχω..Εσείς?????
[..σ'αγαπώ και για τούτο , θα γκρεμίζω πάντα ένα τείχος για να χωρά η πύλη στη χώρα του πουθενά , εκεί που όλα μπορούν να συμβαίνουν , σε μια εποχή δίχως ημερολόγια , σε μια γη δίχως γεωγραφία, εκεί που λεύτερα αγαπούν τρελοί, μάγοι και ξωτικά, δαίμονες και άγγελοι...]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου