Ανάγκη

Κι αναρωτήθηκα τι θέλει πιο πολύ
ένα "αντίο", μια σιωπή, η ένα φιλί

Και τώρα ξέρω όσο κι αν πονάει η σιωπή
το τίποτα , πως να ναι μαγική  αγάπη
μια αγάπη , μαζί ένα "τίποτα" κι ένα πολύ

και όσο γράφω, τόσο θα αναρωτιέμαι πιο πολύ
όσο  ανάγκη τη φωνή σου πάντα θα χω
τόση  ανάγκη θα με είχες ποτέ κι εσύ

και δυνατός πριν μου δηλώσεις δυνατά
δες πόσα κάστρα ξεψυχάνε στη καυτή την αμουδιά
δες πόσα σύννεφα αφανίζει ένας βοριάς
δες πόσο δάκρυ χωράει εκεί, στην άκρη της καρδιάς

Κι αναρωτιέμαι ακόμα τι χωράει πιο πολύ
να σ' έχω ανάγκη στου μακριά τη φυλακή
να σ'εχω πλάι μου ξανά με μια αέρινη σιωπή

και δυνατη πριν σου δηλώσω θα σκεφτώ
πόσο θριμάτισα την καρδιά και το μυαλό
πόσο ανάγκη σ' εχω και πόσο εσύ
σε ένα δάκρυ που αντέχει μόνο το "μαζί"

(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη