"Εποχες Εν Νεφέλες"

by Evangelia Hatzidaki on Saturday, July 31, 2010 at 2:50pm

Στην λευκή απομώνωση του βούλιαζε ένας Χειμώνας, σε ένα κατακλισμό από χρωματα η Ανοιξη και το φθινόπορο, και σ'ενα πάθος από κάψα ένα σταχινο Καλοκαίρι..Αιώνιες Εποχές στο φως και στο σκότος περιπλανητές ..

Αιωνιο θαρείς ταξίδι, όταν φεύγει η μια έρχεται πάντα μια άλλη..Εποχές...Αιώνιο και το ταξίδι των ανθρώπων στις Εποχές..Θυμωμένοι Χειμώνες, Εγχρώμες Ανοιξες, Καυτά Καλοκαίρια, Μελαγχολικά Φθινόπωρα..

Για όλα τούτα φταίει ένας Μύθος, μια Θεά του Ολύμπου, μια χαρά και μια θλίψη... Οι Εποχές δεν είναι παρά ένας μύθος..Χαράς και Θλίψης..

Κόρη του Κρόνου και της Ρέας, αδερφή του Δία, Θεά της γεωργίας, προστάτιδα της γης η Δήμητρα ,έδωσε στους ανθρώπους την καλλιέργεια του σιταριού και δια ταυτα και ...δημητριακά.
Αν γυρίσουμε στη μυθολογία (και την πιστέψουμε λίγο...) ο άρχοντας του Άδη, ο Πλούτωνας κάποτε άρπαξε την κόρη της Δήμητρας, την Περσεφόνη και την πήρε μαζί του στον Κάτω Κόσμο (από τότε η εξουσία είχε χαρακτηριστικές πράξεις) . Απαρηγόρητη τότε η Δήμητρα, καταράστηκε τη γη να μην καρποφορήσει ξανά , αφού ο πόνος γεννά πάντα οργή . Τα φυτά ξεράθηκαν και οι άνθρωποι κινδύνευαν να πεθάνουν από την πείνα. Ο Δίας τότε , ο παγοθράυστης της ιστορία μας , σε μια προσπάθια διαιτησίας παρακάλεσε τον Πλούτωνα να επιστρέψει την Περσεφόνη στη Δήμητρα, μόνο που εκείνος ήταν αμετάπειστος οδηγώντας τον Δία βρήκε την εξής λύση (όχι που δε θα βρησκε...) : το μισό χρόνο η Περσεφόνη θα έμενε στον Κάτω Κόσμο και τον άλλο μισό χρόνο θα ανέβαινε στη γη, κοντά στη μητέρα της. Οι βροχές του χειμώνα, τα δάκρυα της Δήμητρας, η κάψα του καλοκαίριού και η καρποφορία της γής , ο ερχομός τηε Περσεφόνης..κοντά στη μητέρα της..
Χειμώνες αχρωμα παγεροί, Καλοκαίρια καυτά κι Ανοιξες εγχρωμα καρποφόρες ...Ένας μύθος να εξηγεί στους αρχαίοι Έλληνες την εναλλαγή των εποχών. Ένας μύθος , να εξηγεί τις ποιητικές "Εποχες Εν Νεφέλες"