Κουρσάρος Πειρατής

by Evangelia Hatzidaki on Thursday, September 16, 2010 at 10:56pm

Πειράτης  κουρσάρος όρμησε ενας ο άνεμος
ταξιδμένος για χρόνια σε γης ασπλαχνης τα μέρη

Ενετικά τα κάστρα να ζυγώνει,  αφέντης και ζητιάνος μαζί
ξεπεσμάνης εποχής αιωνόβιο κουφάρι με κοκκινη γραμμή σημαδεμένο

στα περάσματα τα σκοτεινά , με θαλασσένιο  φως λουσμένος
λάμψη από τα αστέρια, σκόνη από το δρόμο το μακρύ που χρόνο του επήρε

λίγο πάνω από τη θάλασσα που στα βάθια της,  ναυάγια κραδαίνει
λίγο πέρα από τον ορίζοντα,  που  θαλασσα και ουρανό σμίγει κσι αυλακώνει

θα τα κουρσέψει όλα μέχρι τρόπαια ο ασκος του να μην αντέχει άλλα
θα ζυγώσει σε πόλεμο να αναμετρηθεί, νίκες και ήττες να δρέψει από του χρόνου τη λήθη

Εκεί και παραδομό να δώσει στο κάστρο το αιώνιο που χρόνια καρτερα μια μάχη
και το σκαρί πειρατικό αφημένο να τον σμιλέυουν αιώνων κύματα , π' αναπαή δεν βρίσκουν

σκαρια ναυάγια , νυμφες κρυφής επιδρομής στο μισεμό του θα κρατεί
από του Κούλε την πέτρα την Ενετική ως της Αλεξάνδρεις τα παζάρια με τους θησαυρούς

Ανεμος πειρατής , θε να αναμετριέται στης ταξιδεμένης του ψυχής τ'αλώνια
Θα ξεψυχά με μιας αυγής το χάραμα μα πάλι θα ανδριώνεται στο λίογερμα απάνω

Μακρυ το ταξίδι του από γη σε γης, πάνω από πέλαγα , πάνω από βράχια και παζάρια
πάνω από πολιτείες μαγεμένες , μακρινές , πάνω από κάστρα και πολεμίστρες και θάλασσες πλατειές

Κουρσάρος Πειρατής , άνεμος ασταμάτητος , θα ξεχυθεί να διαφεντέψει
ήθε αφέντης να γενεί , στου κάστρου τον προμαχώνα  που η θάλασσα για χρόνια κανακευει