by Evangelia Hatzidaki on Tuesday, January 25, 2011 at 12:44am
Η ψυχή
Σκεφτόταν , φοβόταν κι όσο φοβόταν βούλιαζε
βορά στης σκέψης τη σιωπή, που το νου αυλακωνει σα αλέτρι κοφτερό
Μερικές φορές κραύγαζε , μα η φωνή δεν εφτανε ποτέ στ'αυτια θαρρείς
χτυπόυσε με μανία από τοίχο σε τοίχο μέχρι που βρόνταγε στο άχαρο ταβάνι
Ο Αγγελος
Εψαχνε τον ανθρωπο , έτσι νόμιζε πως ήταν να γίνει
μα αυτός ήταν άγγελος , κουλουριαζόταν από του ουρανού το κρύο
αναδιπλωνόταν σαν οι φτερούγιες του μαράζωναν στο χτυπημα τ'ανέμου
κρυβόταν στου σύννεφου το πέπλο και αφηνε τη θάλασσα στα μάτια του να φουρτουνιάζει
Μια πέταγε ψηλά , πέρα από τη στράτα των γλάρων, με χαμόγελο παιδιάστικο
μια βούλιαζε , στις αντανακλάσεις του ήλιου που καίγεται στου δειλινού την ώρα
άλλωτε πάλι , αφηνόταν με πλανεμένη τη ματιά ως πέρα στον ορίζοντα, μαστιγώνοντας τις θύμησες
κι ήταν εκείνες οι φορές που σφάλιζε τα μάτια κι αφηνόταν στο αεράκι να λυτρώνει τις ρωγμές του
και τη νυχτιά που το φως του ουρανού σφαλούσε, τύλιγε τα λεπτα του δάκτυλα μια ζεστασιά για να κρατήσει
κι αφού η ψυχή απόκαμε να ψάχνει, κούρνιασε αποκαμομένη στη ζεστή γωνιά που άξαφνα είχε βρει
κι είχε μια ανάσα ζωντανή και μόνο τότε κατάλαβε, πως άλλη δεν ήτανε η γωνια τούτη που τη φιλοξενούσε ,
παρά τ'αγγέλου η λαβωμένη η φτερούγα, που γιατρειά σε τούτης της πλάσης τη γωνια κι αυτή ζητούσε
Κι έμειναν έτσι μαζί, μια αγκαλιά μακριά από του κόσμου τη βορά που να ορίζει τα πάντα γύρευε
σαν του ονείρου , θολοί ταξιδευτες σε συνεφένιο ουρανό , φιγούρες αλλόκωτες τ'ορίζοντα αλάνια
κι αν κλείσεις τα μάτια κι αφουγκραστείς στη σιγαλιά της νύχτας , θα ακούσει να μουρμουράνε ένα στίχο
.............................................................................................................................
If you want to stay close , I'll never let you down, Cause we are ready to make it all forever, that´s for sure
Cause you are my angel saving me from danger, With you I'm no stranger I won't suffer any more............
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου