Κενό στο Ταβάνι

by Evangelia Hatzidaki on Wednesday, August 4, 2010 at 7:31pm

Στο ταβάνι του γραφείου μου, ένα τεράστιο κενό
φοβάμαι, ότι πέρασε και στους τοίχους καταγράφηκε ηρθε η ώρα να χαθεί

Στο ταβάνι του σαλονιού μια άλλη χαραξιά
φοβάμαι , τα γέλια κι οι λέξεις , όλα μπρος απ'το τζάκι ασταμάτητα εξατμίζονται

Στο ταβάνι πάνω από το κρεβάτι, μια ρωγμή
φοβάμαι,ανάσκελα κοιτώ το ονειρο να δραπετεύει σ'άγνωρο ουρανό

Στο ταβάνι της ζωής , ενα χάος
φοβάμαι, τώρα πια φοβάμαι αληθινά για αυτό που αποκαλούσα "εμένα"

Σε κάθε ταβάνι , ένα κενό
φοβάμαι, τουτο το κενό εμένα πια περιμένει

μια δύναμη που όλα τα σκορπά , νοιώθω να με τραβά σα μαγνήτης πέρα από την αλήθεια
μια φρόνηση , αλήπητα με γδέρνει καθώς εξατμίζομαι στο ταβανένειο χάος
μια ριπή ανέμου γδέρνει τη φλούδα από τις σκέψεις που μαζί μου ανηφορίζουν
μια σιωπή χαράζει ανελέητα το οξυγονο του αέρα που αναπνέω

στο ταβάνι χάσκε, ι ένα αδηφάγο κενό
στο κενό κυβερνά μια δίνη που πια μόνο μακριά με παρασέρνει

κι εγώ ανηφορίζω ακόμα , λίγο λίγο ως το κενό
κάποτε το περιγελούσα , έμοιαζε τόσο μακριά να είναι από το πάτωμα

κι εγώ ακόμα ανηφορίζω
θυμάμαι και ξεχνώ , θριματίζω και θριματίζομαι
σκορπώ και σκορπιέμαι, ξεγελώ και ξεγελιέμαι

κι συνεχώς ανηφορίζω
φοβάμαι, πόσο τώρα φοβάμαι το κενό που δίχως επιστροφη με τραβά
φοβάμαι, πόσο αβάσταχτα με πλησιάζει, τόσο που την ανάσα του αναπνέω

Στο ταβάνι, ενα κενό που πλησιάζει
στο πάτωμα, άνθρωπος κενός με μόνη φυγή και φόβο, αυτό το κενό στο ταβάνι