by Evangelia Hatzidaki on Tuesday, December 7, 2010 at 6:27pm
Μες το μυαλό
να κουβαλάς τόσα πολλά
μια αναπνοή , μια σιγαλια, μια λησμονιά
Μες την καρδιά
βαρύ φορτίο μια φωτιά
μια προσμονή, ενα φιλί, μια αγκαλια
Μες τ' όνειρο
βρεγμένη άμμος ξενητιά
πλάι στο δάκρυ , γυμνό τ' αντίο στα σιωπηλά
Μες τη λατρεία
φορτομένα πιο πολλά
μια σκέψη ματωμένη στου πελάγου τ'ανοιχτά
Μες στη σιωπή
σωρός τα "θέλω" ξορισμένα αλαργινά
αμπάρι πλοίου , διχως κατάρτι και πανιά
Μέσα στο νου
ένα "σχεδόν" να κροταλίζει
φίδι πανούργο , ροκανίζει την καρδιά που όλο ελπίζει
Μα μέσα στην ψυχή
με πείσμα φως θ' ανάβει , δυνατό
θα διαφεντεύει και καρδιά μα και μυαλό
Απ'το κελί του μισεμού,
με φως θα αποδρώ, κρυφη ανάγκη, κόλαση και λυτρωμό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου