by Evangelia Hatzidaki on Tuesday, January 17, 2012 at 11:20pm
Αν φύσαγε ενας θάνατος , θα ήτανε βοριάς
αν φουρτούνιαζε ένας έρωτας , θα εκαιγε σα κύμα
Αν έβρεχε ένας ψύθιρος , θα ήταν αλήθεια
αν στάλαζε πάθος , θα ήταν κερί λιωμένο, μια φλόγα να υπάρξει
Αν ζευγάρωναν σύννεφα σε ουρανούς , θα ήταν σύγκρουση αστραπή
αν ξεφυλίζονταν οι εποχές , θα ήταν η άκρη ενός κουτσού ονείρου
Και φύσαγε μανιασμένα ένας θάνατος κι ήταν αποκαήδι φλόγας
και εφτιαχνε στάλες βροχής ο ψυθιρος που ψέμα απομένει
και στο ακρόβραχο του ονείρου, κομματια ένα κύμα που στερια δεν ζητά
και αφανιζόταν το κερί, λάδι φωτιάς για φλόγα αφανισμένη
και τότε φυσηξε ένας άνεμος θεός, με τα ίχνη του δαιμονικά να με προστάζει
"Φύγε, τούτος δεν είναι τόπος ιερός, μητε στεριά, μήτε και ουρανό κρατάει
αν το θελήσω , θε να κάνει παγωνιά, άγωνης θλίψης χαλασμού απομεινάρι"
..................................................................................................................
"κι οι εποχές ? θε να χαθούν κι οι εποχές που τον καημό της Δήμητρας μετράνε?"
Κι ο άνεμος γαλήνεψε θαρρείς για μια στιγμή , και μεσ' τα μάτια τώρα με κοιτάει
" οι Εποχές ζούνε αιώνες , η μονάχα μια ζωή, από το νου ως του ονείρου το σαράι
ζούνε στιγμές για αυτόν που θα τις αρνηθεί μα ζούνε πάντα για όποιον ξέρει ν'αγαπάει"
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
[ όσο για τα ίχνη ενός ανέμου.. μπλεγμένα ανάμεσα σε μαύρο και λευκό..εκεί τα φαντάζομαι τα ίχνοι τ'Ανέμου..-Λάδι σε καμβά]
αν φουρτούνιαζε ένας έρωτας , θα εκαιγε σα κύμα
Αν έβρεχε ένας ψύθιρος , θα ήταν αλήθεια
αν στάλαζε πάθος , θα ήταν κερί λιωμένο, μια φλόγα να υπάρξει
Αν ζευγάρωναν σύννεφα σε ουρανούς , θα ήταν σύγκρουση αστραπή
αν ξεφυλίζονταν οι εποχές , θα ήταν η άκρη ενός κουτσού ονείρου
Και φύσαγε μανιασμένα ένας θάνατος κι ήταν αποκαήδι φλόγας
και εφτιαχνε στάλες βροχής ο ψυθιρος που ψέμα απομένει
και στο ακρόβραχο του ονείρου, κομματια ένα κύμα που στερια δεν ζητά
και αφανιζόταν το κερί, λάδι φωτιάς για φλόγα αφανισμένη
και τότε φυσηξε ένας άνεμος θεός, με τα ίχνη του δαιμονικά να με προστάζει
"Φύγε, τούτος δεν είναι τόπος ιερός, μητε στεριά, μήτε και ουρανό κρατάει
αν το θελήσω , θε να κάνει παγωνιά, άγωνης θλίψης χαλασμού απομεινάρι"
..................................................................................................................
"κι οι εποχές ? θε να χαθούν κι οι εποχές που τον καημό της Δήμητρας μετράνε?"
Κι ο άνεμος γαλήνεψε θαρρείς για μια στιγμή , και μεσ' τα μάτια τώρα με κοιτάει
" οι Εποχές ζούνε αιώνες , η μονάχα μια ζωή, από το νου ως του ονείρου το σαράι
ζούνε στιγμές για αυτόν που θα τις αρνηθεί μα ζούνε πάντα για όποιον ξέρει ν'αγαπάει"
(c) Ευαγγελία Χατζηδάκη
[ όσο για τα ίχνη ενός ανέμου.. μπλεγμένα ανάμεσα σε μαύρο και λευκό..εκεί τα φαντάζομαι τα ίχνοι τ'Ανέμου..-Λάδι σε καμβά]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου