Άγγελος

by Evangelia Hatzidaki on Wednesday, November 3, 2010 at 1:12am

Η δύναμη είχε χαθεί, σε σοκάκια και δρόμους
σε ποτήρια που αδειαζαν,σε τασάκια που γέμιζαν

γυρισα ξαφνικά
ένας ανεμος , μια ανάσα από το κενό

πιο αδύναμα από με περπάταγε
αέρινα βήματα στο σκοτεινό σοκάκι
μορφή δεν είχε στη αρχή, μόνο μια ανάσα κουβαλούσε

στάθηκα , δρόμο δεν είχε στο τόσο σκοτάδι
και έπητα μια ομίχλη,μια άυλη ομίχλη , μια σιωπηλή

γερμένα τα φτερα , μορφή ουράνια, ποτές μανταειδωμένη 
στεκόταν εκεί κι εμοιαζε δρόμο να ψαχνε σε τούτη την θολή ομίχλη

Άγγελος , ναι τώρα διαγράφεται η φιγούρα
κι ένα φώς , λευκό σαν τις φτερούγες του τις σταπατσαρισμένες

Μηδέ του νου παραστράτημα, μηδέ και όνειρο ητονε
ξωτικό δεν ητανε , μηδε και γέννημα της ψυχής που ταξίδευε

Τι δύναμη να σου δώσω
μα στέκεσαι εκεί επίμονα , να πετάξεις ξανα ζητάς

με το φωτεινό λευκό που η υπαρξη του εκπέμπει
το σοκακι πλυμμηρίζει φως γιορτής , χρώμα προσμονής

να σε σιμώσω ,
φοβισένα και ευθραυστα , τα καρφιά των φτερών θα αφαιρώ

Κι αν σε αγγίξω ,
δειλά και τρομαγμένα , τη στερνή  δυναμη σου θα καπηλευτώ

Ισως σε γιατρέψω ,
το πέταγμα στον ουράνιο στερέωμα σου να γευτώ

Και να  σε ελευθερώσω,
κι από ψηλά όλο το φως σου , τον κόσμο μου να γιομήσει χρώματα

κι ενα φως αέρινο
ένα φώς ζεστό , το σκοτάδι θα ξορκίζει στο  σοκάκι μου...

.............όσο υπάρχουν άγγελοι....