Π έ μ π τ η Ε π ο χ ή

by Evangelia Hatzidaki on Thursday, October 14, 2010 at 3:09pm

Εγώ ...


Θα βρω κατάρτι για να  σε φωνάξω
θα  βρω πανιά για να σε ταξιδέψω
θα  βρω μια δύναμη πίσω να μην κοιτάξω
Θα  βρω μια τρέλα την ψυχή μου να ξοδέψω

Εσύ ...

θα βρείς κιθάρα στη μέση ενός θεάτρου να σταθείς
εκεί στο χαμηλά που στέκονται πάντα οι μεγάλοι
και με φωνή καθάρια μελωδία θα ντυθείς
κι από εκεί ψηλά θα ακούω πάλι όσα δεν είπανε οι άλλοι

Και θα χει λέει κι ο ουρανός  μια συννεφένια ζωγραφιά
διαφυγή απ' το κελί τούτης της γης το κλειδωμένο
και θα φυσάει ένας αγέρας μέσα στων δέντρων τα κλαδιά
κι εγώ στο πλάι καρτερικά μία  ματιά σου θα  κραδαίνω

Ουράνια διαδρομή θε να χαράζει το τώρα και το χθες
με όλα όσα κουβαλούν δυό αλήτες κολασμένοι
κι όλα θα γίνονται αέρας και βροχή στου δρόμου τις στροφές
εκεί που άγγελοι και δαίμονες θα ζούν αιώνια καταδικασμένοι

Μα εσύ πιασ' την κιθάρα και τραγούδα
μελωδικά στείρας  αλήθειας την ψευτιά κάνε την πέρα
κι εγώ μ'ενα τραγούδι συννεφένιο στην καρδιά
μια  π έ μ π τ η   ε π ο χ ή  θα ζωγραφίζω στον αέρα.. 

Σε ημερολόγια ποτές της δε θα μπεί
λέυτερη τώρα θα πλανιέται στον αέρα
σαν της Ηούς το φώς λίγο πρίν να ρθει το πρωί
και σα δρομέας  που θα σχίζει τον αγέρα..