by Evangelia Hatzidaki on Monday, September 27, 2010 at 9:27pm
Ταξίδι θα μοιαζε σε τόπο μακρινό
διαδρομή σε συννεφένιο διάδρομο στον ουρανό
Σαν του Τσιτσάνη τις συννεφιασμένες Κυριακές
σαν των παιδιών τις πιο κρυφές τις προσμονές
σαν του καλοκαιριού την ασβηστη λαχτάρα
σαν μιας Ανοιξης την έγχρωμη κατάρα
σαν το σαλπάρισμα των πλοίων για ταξίδια αλαργινά
σαν ανεμώνα του Χειμώνα που γυρευγει αγκαλιά
σαν τα πουλιά που σε σχηματισμού για ένα νοτιά τραβάνε
σαν του γερακιού το πέταγμα που του ανέμου τα ρεματα τραβάνε
σα προσευχή, σαν ικεσία των κλαδιών που στέκονται γυμνά
σα προδοσία του ανέμου που τα σύννεφα σκορπά
σα ηλιοβασίλευμα σε μια ξενητια
σα δέρμα νοτισμένο από δάκρυ και φωτιά
σαν όλα τα όνειρα που η νυχτιά τα ξεγελά
σαν άνεμος ούριος στου Οδυσσέα τα πανιά
σα μπλέ βαθύ τ'ορίζοντα που τα ερείπια ζωντανέυει
σα μια κιθάρα που τους στοίχους μου ανελέητα σμιλέυει
σαν το ταξίδι που προορισμό δεν έχει
σαν το υπέρτατο "μαζί" που τόπους δεν ζηλέυγει
σαν όλα όσαν δεν είναι τελειωμένα
σαν όλα οσα καταπατούν το ψέμα
σα μια ευχή και μια κατάρα εκει ψηλά
σα τον αλλωκοτο χορό δαιμόνων και αγγέλων αγκαλιά
σαν όλα τούτα κι όλα τ'άλλα του μυαλού τ'αληταριό
σαν συννεφένιες εποχές που τρέχουν στο μυαλό
Ταξίδι σα να μοιάζει σε ένα τόπο μακρινό
διχως πυξίδα, δίχως χάρτη κι ουρανό
Ταξίδι σαν του Οδυσσέα την άγνωρη διαδρομή
για μια μάγισσα Ιθάκη ονειρεμένα μυστική
Ταξίδι μες του νου τον ακατέργαστο ωκαιανό
Ταξίδι μεσ του πόθου στις απέραντες ακρογιαλιές
Ταξίδι από το τίποτα σε Συννεφάνιες εποχές


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου